welkom op zondag 18 februari 2018

donderdag 11 januari 2018

donderdag 11 januari 2018

De derde zomer van de Tiende Bocht, editie 2011

donderdag 21 juli 2011

We zijn gesplit. We bestaan nu uit een groep renners en een groep liefhebbers. Tussen vrijdag 29 juli en woensdag 3 augustus doen we samen hetzelfde. Maar apart. En anders.

Herzele in de Vlaamse Ardennen is de spil van onze zomer. De renners fietsen meestal, de liefhebbers meestal niet. We zijn ongelooflijk divers dit jaar. Onder ‘Roadbook’ vindt u een uitgebreide beschrijving van onze dagreizen.

We doen het nog altijd voor het goede doel.

In 2009: ten voordele van de Cliniclowns.

In 2010: voor de aankoop van 18 televisietoestellen met dvd-speler die nu in de afdeling kinderoncologie van Gasthuisberg in Leuven staan.

In 2011: voor tenminste 1 rol kantelstoel die we willen schenken aan het kinderziekenhuis UZ Leuven.

Het Schepencollege van Herzele heeft ons het gras aan de sporthal geschonken als kampeerplaats.

U kunt komen meedoen. Het is nooit ver dit jaar. Kom voor één dag, voor het weekend, of voor het volledige programma. Laat het ons vooraf weten. Dan kunnen we de buurt tijdig waarschuwen.

Miet 0497299595
Bart 0478355780
Piet 0497/518969.

Vorig jaar plus één

dinsdag 22 februari 2011

Onze eetdag van zondag 20 februari 2011. Eén iemand heeft opgemerkt dat de opgediende spaghetti anders was dan vorig jaar. Zo te zien aan zijn gelaatsuitdrukking verkoos hij de rondere vorm van 2010. Maar we zijn trendy, dus serveerden we nu een platte versie. Wat viel nog meer op?

Iemand anders zei dat de wijn beter was. Ook van een ander jaar natuurlijk. En een ander land. En nog een trend, er waren meer meeneem spaghetti’s dan bij de vorige editie.

De drukte was dezelfde. Tegen halfzeven hadden we zelfs even een rij wachtenden die niet meteen aan tafel konden en aan de bar moesten blijven hangen. Ze vonden het niet eens erg, wij ook niet. Op een geslaagde spaghettidag mag dat één keer gebeuren. Het is dus één keer gebeurd.

Met hoeveel bent u gekomen? We weten het nog niet, we hadden het te druk om u te tellen. Onze boekhouder zou het kunnen berekenen aan de hand van de inkomsten, maar het ongeluk is dat onze boekhouder ook mee de spaghetti heeft helpen maken en achteraf de resten voor de kippen en de andere resten heeft gescheiden, en bovendien ander coulissenwerk heeft geleverd, nu dus even moe is en op verhaal moet komen. We kennen het precieze aantal eters dus nog niet. Maar we willen toch dat het een stijgende lijn gaat? We meten ons succes graag af aan klimmende grafieken. Toen we zondagavond om halftien alles terug op orde hadden, heeft een ziener onder ons dus een getal gependeld dat overeenkwam met het cijfer van vorig jaar plus één. Nieuw record.

Onze commandant vond het fantastisch. De dag daarop mailde hij het aan iedereen. Fantastisch. Als onze commandant het woord goed gebruikt, bedoelt hij al fantastisch. Dus dit zal dramatisch fantastisch geweest zijn.

Dank u wel allemaal. We zijn dank zij u goed op weg om die stoel aan te kopen. En nog deze vraag, wie mag die man/vrouw méér geweest zijn?

Ons doel is een stoel

zondag 13 februari 2011

Als je het juiste adres hebt, is het nooit lang zoeken naar een goed doel. We hebben ons oog dit jaar laten vallen op een rol kantelstoel. Eén die het voor kinderen leuk maakt om zich in moeilijke omstandigheden te verplaatsen.

Ilse die het zorgteam van het kinderziekenhuis UZ Leuven leidt en die we van een vorige editie kennen, had het over een kantelstoel. We waren er meteen voor gewonnen.

Een stoel voor kinderen die meer hulp en lichaamsondersteuning nodig hebben
• waarvan je de zitbreedte en zitdiepte in een zucht aanpast
• die je kunt kantelen en waarvan je de rughoek kunt verstellen
• waarvan de wielen voor een lichte duw zorgen en de armsteunen in de hoogte instelbaar zijn
• en die een frame van hoge kwaliteit staal heeft.

Die stoel bedoelen we.

Daar gaan we dit jaar voor

De meeste mensen eten doelloos …

zondag 13 februari 2011

… maar dat geldt niet voor u, vrienden en vriendinnen van de Tiende Bocht. Tenminste niet als u op zondag 20 februari bij ons komt. Wij nodigen u uit. U kunt het bij ons doen: eten met een doel.

Eet ten voordele van de afdeling kinderoncologie van Gasthuisberg Leuven. Die afdeling verzorgt kankerpatiënten zoals Stijn. Over Stijn, die in onze hoofden altijd tien zal blijven, raken wij niet uitgepraat. En als u zijn verhaal nog eens wil nalezen, biedt deze site u stof genoeg.
Ons doel is dit jaar de aankoop van een kantel rolstoel.
De twee vorige edities van onze spaghettidag waren alvast een voltreffer. Elk jaar wordt het eten lekkerder, de sfeer voortreffelijker, en wij vriendelijker . Ook het aantal deelnemers gaat in stijgende lijn. Vorig jaar meer dan 400. Gaan we voor een nieuw record?
Hier volgt praktische info.
• Zondag 20 februari
• Parochiezaal Romershoven (Hoeselt) – Romershovenstraat 76, 3730 Hoeselt
• Ons restaurant is open:
’s middags tussen 12u00 en 14u00
’s avonds tussen 17u00 en 19u00.
(Maar u bent natuurlijk ook welkom als u tussendoor binnenvalt, het duurt dan iets langer voor u aan tafel kunt, maar wij onderhouden u in de wachttijd vanzelfsprekend over de laatste geruchten die de ronde doen.)
• U kunt bestellen bij één van de Tiende Bochtleden. Loopt u geen van ons de komende tijd tegen het lijf, bestel dan telefonisch bij
Miet 0497299595
Bart 0478355780
Piet 0497/518969.
• Prijzen:
spaghetti 10 euro
kinderspaghetti 5 euro.
Reserveer vandaag nog.

Achtduizend éénendertig komma vier

dinsdag 28 december 2010

Op zondag 19 december sloten we de 10de Bochtrekening 2010 af en reden naar Gasthuisberg om het
verzameld bedrag te overhandigen. Sommigen lezen het ook graag in cijfers. Goed dan, het was 8.031,4 euro. Van wie mag die 0,4 zijn?

Het was een pooldag, zoals ongeveer alle decemberdagen van 2010. Maar omdat wij helden zijn (zie al onze vorige berichten), sneeuwde het die dag nog feller, zonder ophouden en in woeste vlagen. Er zat niets anders op dan de hondenslee uit het magazijn te halen en de grootste bek onder ons te muilbanden en ervoor te spannen. Ondanks goede voeding van het trekdier en stevige aanvuringsvloeken van ons allemaal arriveerden we met een achterstand van een halve dag op het traagste uurschema. Het voordeel van de aankomstplek was dan weer dat er een dienst intensieve zorgen voorhanden was.

En nu in ernst.

U hebt er weer een prachtig bedrag van gemaakt. We hebben de cheque op de afdeling kinderoncologie overhandigd. Dat wil zeggen: Noortje heeft het voor ons gedaan. Ilse, die de dienst thuisbegeleiding leidt, nam hem in ontvangst. Ze was er heel blij mee, zei ze. Goed voor de kinderen zelf. Tegelijk beschouwde ze het ook als een gemeende waardering voor de inzet van alle medewerkers op de afdeling.

Wat zal er met uw en ons geld gebeuren? De afdeling zal er achttien televisietoestellen met telkens een dvd-speler mee kopen. Dat is één set per kamer. Ook in de speelzaal komt er één. Een heel populair tijdverdrijf. Dat staat vast. Het aantal gebruiksuren wordt nu al fenomenaal hoog geschat.

Goed gedaan van u. En van ons. Als de traditie zichzelf respecteert, volgt op 2010 het jaar 2011. Het derde Tiende Bochtjaar. We staan alweer op nul.

Rit 7 – de finale

woensdag 4 augustus 2010

Voor de statistieken
Dinsdag, 3 augustus – Grand-Halleux-Borgloon-Romershoven, 126 km
Opgetelde fietstijd: 4u58′
25,4 km/u gemiddeld
Na 44 km bereikten we de 1000ste km van de tocht.

Totaalafstand 7 ritten: 1.103 km, niet één druppel regen.
Totaal aantal hoogtemeters over de 7 ritten: 10.113 m, de hoogte waarop een Boeing door het luchtruim gaat. Zo hoog gaan deelnemers aan de Tiende Bocht.

Aantal toeschouwers: veel.

Van Grand-Halleux tot Borgloon fietste de groep met vijf: Bart, Dries, Jean-Marie, Koen en Sven. In het slot ging het voort met tien.

JAM
Joëlle, Andrea en Miet. De meiden die in de schaduw van het peloton als groupies meereisden. Die de bevoorrading verzorgden. Naar bakker en Intermarché trokken. Met tent en keukengerei vooruitsnelden naar de volgende etappeplaats. Hele avonden koersverhalen moesten beluisteren. Ondertussen met lede ogen de voortschrijdende chaos gadesloegen. En de morgen daarop in het zoekplaatje opnieuw naar de koffiefilters grepen. Atijd aan wal, maar minstens zo strijdlustig als de beste stuurlui in het zadel.

Met tien zoals toen
Uw verslaggever mag besluiten in de wij-persoon. Op het marktplein in Borgloon kwamen we mekaar tegen, de A-ploeg die vanuit Frankrijk in zeven dagen naar hier was gefietst, en de B-ploeg (Crista, Miel, Andy, opa Willems en uw verslaggever) die hen in zeven haasten op de laatste namiddag tegemoet kwam gereden. Het was markt in Borgloon, Cornelis Kip stond er met kippenvleugels, om klokslag vijf uur begon de kerkklok te slaan en vertrokken we voor het laatste traject naar Romershoven. We waren met tien, de formule klopte weer helemaal, met Crista zat er nu ook één vrouw in het peloton, sfeer en gespreksonderwerpen sloegen meteen om.

Bergkoning
De col de Glin in Vliermaal lag in de finale, kent u de col de Glin, de enige col uit onze jeugd, toen de fietsen nog een bel en een taksplaat droegen. Op die plek zou het peloton voor de bolletjestrui gaan, voelbare spanning, eeuwige roem of afstraffing, nerveus positie kiezen, in volle vaart tegen de eerste meters op, en dan de onvermijdelijke verbrokkeling. Dries kwam als eerste boven, net als op de eerste helling in rit 1, toen met ruime voorsprong, nu in de spurt tegen Andy. Dries, de terechte bergkoning, maar meer in de gedaante van een prins.

Bergkoningin
Crista (zie hoger).

Aankomst en slotfeest
Even dreigden we te vroeg aan te komen. Op 5 km van het einde liet de aankomstorganisator telefonisch weten dat het spandoek nog niet kant-en-klaar opgehangen was. Getemporiseerd, afgestapt tussen de laagstam plantages op de grens van Vliermaal en Schalkhoven, ten slotte freewheelend de laatste kilometers afgewerkt, wat valt het wachten lang als je na zeven dagen jacht gloriërend wil aankomen.

Hilde, Lydia, Mathijs en Mies hadden een terras in openlucht gebouwd, tafeltjes in het blauw gekleed, lampionnetjes voor de avonduren te bengelen gehangen. Dirk stond er met zijn frietkraam, het volk kwam afgezakt en bracht de stemming en de geur van de grote wedstrijden met zich mee. We sloegen een buitje af en gingen door tot het helemaal donker was.

Terug thuis. Wat hebt u ons weer warmhartig in de armen gesloten.

Award van de dag
Het is nu alweer twee jaar geleden. We hebben zijn bocht op l’Alpe d’Huez nu ook letterlijk gevestigd.(Zie foto’s hieronder.) De award van de dag is voor Stijn, voor altijd tien.

content/uploads/2010/08/DSC06358.jpg” alt=”" title=”DSC06358″ class=”aligncenter size-full wp-image-1347″ />

Ritten 5 & 6

woensdag 4 augustus 2010

Rit 5

Voor de statistieken
Zondag, 1 augustus – Magnières-Alzingen, 181 km
Aantal fietsuren: 6u50, aantal andere uren: 17u10’
Gemiddelde snelheid: 26,5 km p/u
Hoogtemeters: 1.806
Zonnig, nu en dan een wolk, het omgekeerde is ook waar, een wolk, voor de rest zon.
Andy naar huis. Moet morgen werken. Alles is lichter dan dit.

Rit 6

Voor de statistieken
Maandag, 2 augustus – Alzingen-Gand-Halleux, 162 km
Aantal fietsuren: 6u33’
Gemiddelde snelheid: 24,7 km p/u
Stralend en golvend door de Ardennen, een plensbui ’s avonds bij het eten.

Kok gevonden
Alweer groeide de troep aan. Corry Huysentruyt arriveerde met hulpkok Harie en bakkersjongen Niels, en in hun zog kippenbouten, gefruite aardappelen, vegetarische gerechten, taart en ander lekkers. Galadiner in openlucht. Onze motard Dominique voegde zich bij de groep. Uit Alt-Hoeselt en Bilzen kwamen Suzanne, Crista en hun jongeren erbij, zij het na een breuk van de distributieriem, gesneuvelde kleppen, overgekookte olie, samengevat, perte totale. Suzanne aan het stuur, maar we denken ons rot over een ander oorzakelijk verband.

Amnestie voor uw verslaggever
Na nieuwe bemiddeling van de commandant mocht uw verslaggever zijn plaats terug innemen. In het officiële communiqué staat ‘dat de beide partijen in onderlinge verstandhouding het incident als gesloten beschouwen en er verder niet over zullen communiceren’. De foto met de-man-in-het-zwart (zie vorige aflevering) wordt als trucage geklasseerd verklaard en wordt bijzgezet bij de grote vervalsingen van de geschiedenis.

Award van de dag
Het is twijfelen tussen de kok van vanavond en Dominiek, onze wegkapitein die vanavond met een list ruim voor de anderen binnenliep. In opdracht van zijn echte ploegleiding vanavond naar huis vertrokken, valiezen uitschudden en opnieuw vullen, en meteen doorstoten naar de ronde van Denemarken.

Maar het is geveinsde twijfel, u hebt het al lang aangevoeld, deze rubriek is in het leven geroepen tot eer en glorie van onze commandant. Zijn grootmoedigheid kent nu werkelijk geen grenzen meer, zal ik u wat zeggen, hij stond voor deze tocht zelfs zijn commandotent af. De award van de dag voor onze commandant!

Uw verslaggever schandelijk naar huis gestuurd

zondag 1 augustus 2010

Dit is een noodoproep van uw verslaggever, dat ben ik. Op het ogenblik dat u dit leest, zit ik al een tijd niet meer in de ronde van de Tiende Bocht. Hoe kon het gebeuren? En wat hebt u ermee te maken?

Het is begonnen met een onschuldig zinnetje uit het verslag van rit 1, in het bijzonder de passage over de aankomst op l’Alpe d’Huez, nog meer in het bijzonder de zin waarin stond dat een voetganger toen sneller was dan de fietsers. Die voetganger was ik, u kunt het natrekken op de foto (zie foto – de man in het zwart, intussen ook werkelijk het zwarte schaap).

Ik weet het, de foto staat op zijn kop, maar ik ook, opeens werd ik ter verantwoording voor de krijgsraad gesleept. Iemand van u moet het verslag van rit 1 telefonisch voorgelezen hebben, vermoedelijk zeer aangedikt en voorzien van smeuiige details, ik ken u ondertussen. Natuurlijk had ik dat niet moeten schrijven, het was de hitte, de uitputting, dingen razen dan door je hoofd en verschijnen ongecontroleerd op uw scherm. Dat zei ik aan de krijgsraad, en de commandant verdedigde mij nog, hij was de enige, hij bleef mijn versie door dik en dun trouw. Als ik nog een award van de dag mocht toekennen, dan aan hem.

Award van de dag
Hij is voor mijn commandant. Voor altijd.

Mijn versie
Ik zal nu tot bekentenissen overgaan. Aan de voet van l’Alpe d’Huez heb ik een lossend renner geholpen, dat geef ik toe, ik heb hem al duwend terug bij de anderen gebracht, toen gebeurde hetzelfde met een tweede renner, enzovoort, naarmate het aantal bochten steeg, moest ik meer renners terug in de groep brengen, uiteindelijk kon ik ze maar best allemaal samen houden, om beurten een tikje in de rug geven, dat gebeurde in de beste verstandhouding, en opeens zaten we samen in de laatste rechte lijn, en ook dat geef ik toe, toen heb ik mij even laten gaan, even mijn eigen ijdelheid laten voorgaan, ik heb een korte versnelling ingezet. En het was gebeurd.

Oproep
Mijn depressie is intussen zo opgelopen dat ik maar één uitweg zie: u. U moet in actie komen. U moet al wie ginder in de Tour zit, bestoken met sms’jes. Laat weten dat u het oordeel van de krijgsraad niet kunt waarderen. Geef aan dat u het verslag van rit 1 heel anders gelezen hebt, dat ik het voordeel van de twijfel mag hebben, dat ik ooit ook goede dingen in mijn leven gedaan heb. Doe het! Red mij! Begin nu!